Uruchamiaj skrypty trenujące
Shell uruchamia Twoją komendę trenowania w wybranym środowisku i raportuje rzeczywisty kod wyjścia w karcie.
Sigmora to agent dla systemu Windows, który pomaga budować sieci neuronowe od zera: pisze mały plik Pythona, uruchamia komendę trenowania, czyta wynik i pokazuje każdą zmianę jako różnice. Zgadzasz się na zmiany w trybie Ask first, a wyniki oceniasz na danych, których model nie widział podczas trenowania.
Shell uruchamia Twoją komendę trenowania w wybranym środowisku i raportuje rzeczywisty kod wyjścia w karcie.
read_file, write_file i edit_file działają na skryptach trenujących, logach CSV i plikach konfiguracyjnych w Twoim folderze roboczym, pokazując różnice.
grep znajduje linie z kształtami i wartościami strat w skryptach i logach, a Shell ponownie uruchamia Twoją komendę testową, aby pokazać wynik.
Agent przejmuje pracę z plikami i komendami w Twoim projekcie trenowania, podczas gdy Ty wybierasz eksperyment, zatwierdzasz każdą zmianę i samodzielnie czytasz wyniki. Twój kod Pythona wykonuje trenowanie.
train.pyreadshape3 matchestrain.pysavedpython train.pyexit 0loss.csv10 rowsZrozumienie perceptronu to pierwszy krok, gdy chcesz budować sieci neuronowe od zera w Pythonie. Prosisz o mały plik, a write_file tworzy czysty plik Pythona z małą listą przykładów i jednym neuronem, który uczy się bramki AND ze stałą szybkością uczenia się w krótkiej pętli aktualizacji wag. Shell uruchamia go na Twoim PC i wypisuje wagi w karcie czatu, razem z rzeczywistym kodem wyjścia. Jeśli potrzebujesz pomocy z pierwszą siecią neuronową, zacznij od jednego neuronu. Nie jest potrzebny żaden framework, a plik jest na tyle krótki, aby przeczytać go jednym razem. W trybie Ask first czytasz nowy plik w karcie i akceptujesz go przed zapisaniem, a następnie samodzielnie sprawdzasz wypisane wagi.
Nadmierne dopasowanie objawia się, gdy strata trenowania ciągle spada, podczas gdy strata na oddzielnych danych walidacyjnych przestaje się poprawiać lub rośnie. grep wyszukuje w Twoim logu obie kolumny strat, a read_file otwiera skrypt trenowania, aby agent mógł zobaczyć rozmiar modelu i dowolne ustawienia regularizacji. Powszechne środki zaradcze to więcej danych, mniejszy model, regularizacja lub wczesne zatrzymanie. Zachowaj każdy eksperyment mały i powtarzalny, aby zmiana w liczbach miała jeden wyraźny powód. Z edit_file otrzymujesz różnice do przeglądu, a w trybie Ask first nic nie jest zapisywane, dopóki go nie zaakceptujesz. Shell ponownie uruchamia Twoją komendę testową i zwraca kod wyjścia, a Ty porównujesz stratę walidacyjną przed i po zmianie na danych, których model nie widział, pozostawiając zestaw testowy nietknięty do końca.
Błąd kształtu wejścia oznacza, że dane podawane do sieci nie pasują do pierwszej warstwy, więc Twój skrypt zatrzymuje się z komunikatem o błędzie, który wymienia 2 kształty, których nie mógł dopasować. Kształt wejścia dla sieci neuronowych musi pasować do danych, a kształt wyjścia musi pasować do liczby etykiet. Agent otwiera Twój kod sieci neuronowej w Pythonie za pomocą read_file, używa grep do znalezienia definicji warstw i miejsca, w którym batche są przekształcane, i proponuje zmianę jednej linii z edit_file. Plan only nic nie uruchamia, więc użyj go najpierw, aby przeczytać wyjaśnienie. Następnie przełącz się na Ask first, zaakceptuj różnice, pozwól Shell ponownie uruchomić skrypt i samodzielnie przeczytaj wypisane kształty, zamiast ufać samemu kodowi wyjścia.
Aby porównać eksperymenty, potrzebujesz straty każdej epoki w pliku, a nie tylko na ekranie. write_file tworzy log straty, lub append_file dodaje jeden wiersz po każdej epoce, a read_file lokalizuje miejsce w Twoim skrypcie, w którym obliczana jest strata. edit_file dodaje linie logowania i pokazuje różnice. Shell uruchamia Twoją komendę trenowania i zwraca rzeczywisty wynik i kod wyjścia w karcie czatu. Ask first pauzuje przed zmianą skryptu, więc możesz najpierw przeczytać nowe linie w karcie. Otwórz plik CSV później, umieść 2 uruchomienia obok siebie i zanotuj, jakie ustawienia zmieniłeś, zanim zachowasz zmianę. Plik jest zwykłym tekstem w Twoim folderze roboczym, a read_file może go ponownie załadować w następnym czacie, aby kontynuować tam, gdzie skończyłeś.
Sigmora nie jest usługą hostowaną ani wtyczką. Jest przeznaczony wyłącznie do Twoich własnych plików, PC i serwerów, z których masz uprawnienia do korzystania. Przechowujesz pracę wewnątrz nich, ponieważ Shell, sieć i SSH nie są ograniczone do folderu. Przeglądaj każdą różnicę, przetestuj kod samodzielnie i zmierz wyniki na danych, których model nie widział.